Roemeense Honden

Sinds enige tijd ben ik bezig Roemeense honden naar nederland te halen, zoals de meeste mensen weten worden ze daar afgeslacht,

De hel  die oorlog heet.

 

Al tijden komen alle beelden wat er in Roemenie gebeurt met de straathonden in volle hevigheid op me af.

Afschuwelijk wat daar gebeurt, met geen pen te beschrijven deze  wreedheid tegen dieren.

De staat geeft een beloning per gedode hond, een land wat door dictatuur en onderdrukking tot enorme geestelijke en lichamelijke armoede in verworden, is zomaar  in één wetswijziging tot een massamoordland geworden.

Ik ken Roemenie goed mijn tweeling zus heeft daar 9 jaar gewoond.

Armoede en onderdrukking van generatie op generatie doet vreselijke dingen met mensen, wreed worden is daar één van.

 

De bloemen van mensen  die er tussen zitten, de mensen die nu rijen dik staan te wachten om een hond uit de overvolle asiels te halen, maken voor mij alles goed.

Nee,  niet alles natuurlijk want de slachting is afschuwelijk, geen euthanasie, euthanasie is een grieks woord, een taal die ik goed beheers en betekend makkelijke dood.

Daar is nu geen sprake van, de beest in de mens is wakker geworden en hoe ze vermoord worden is beestachtig.

 

Ik heb het dagen aangezien, wetende dat alleen met politieke en dus financiële sancties een regering als dat van Roemenie gestopt kan worden.

Helaas bleef het oorverdovend stil in onze regering.

Die teleurstelling zal zich wel uitbreiden naar de winter denk ik, want zo zeker als dat de herfst begonnen is zullen in de oostvaarderplassen de dieren weer sterven van de honger.

 

Ik wil niet stil zijn en ik wil niet aan de zijlijn toekijken , murmelend hoe vreselijk alles toch is en dan weer niets doen.

Ja ik zit vol, en ja het werk is nu al zoveel, en ja ik kan het allemaal niet betalen.

Jullie hebben gelijk, maar dit is een oorlog tegen dieren en een oorlog veranderd alles.

Mijn vader zei weleens vroeger;  in de liefde en de oorlog is alles geoorloofd.

Dus ik heb de noodverordening uitgeroepen en handel.

En natuurlijk 5 honden is niet alle honden van het land en nee ik red de wereld niet, maar voor die honden zal ik het verschil maken.

De transport kosten komen voor mijn rekening, de hulpverleners in roemenie doen er al alles aan de honden te verstoppen te huisvesten en het land uit te krijgen, wij moeten zorgen dat ze in Nederland komen.

Ik vraag jullie dan ook om hulp als je een euro kunt missen please help ons dan, Mijn stichting heeft de ANBI status en het is dus fiscaal aantrekkelijk om iets te doneren, dat kan op stichting help norma 5008.601

 

Ik vraag jullie dan ook allemaal deel de foto,s help me warme manden voor hun te vinden, zodat we meer op kunnen gaan halen, zodat we ze uit de oorlog weg trekken.

 

Ondertussen gaat hier het leven door, de paarden de honden de katten alles gaat door.

Ook ik heb zware tijden gehad, me misschien niet zo goed realiserend dat de klappen van vorig jaar er zo in hebben gehakt, er zijn tijden dat ik me verloren voelde in deze wereld en alles met klappen tegen mijn gezicht terugkwam.

Ik heb fouten gemaakt, en ben soms laat met bestellinkjes op de bus doen, en opdrachten afmaken, ja ik heb het best zwaar gehad.

De meningen op facebook, de oordelen hadden me behoorlijk bij de strot, ik bedoelde het allemaal zo goed, maar merkte dat het lang niet altijd zo over kwam.

Ik merkte zelfs dat ik boos werd, naar reageerde, en van alles wiste en verwijderde, ik liet het me raken.

Die tijd is voorbij, ik heb de vrede de rust en de liefde weer in mezelf gevonden.

Ik had gehoopt dat ik mijn dankbaarheid voor de steun die ik hier krijg goed verwoorde, maar dat bleek voor sommige mensen niet genoeg, dat vind ik erg.

Ik ben erg blij en dankbaar voor alle hulp die er is, en nee het is niet genoeg helaas.

Per maand komen er nu rond de 300 euro aan donaties binnen, dat is te weinig.

De individuele acties van Yby van Kitty,  eerlanda en anderen houden me boven water.

Gelukkig verkoop ik regelmatig schilderijen en is er ineens een chandana, en anderen die zomaar grotere bedragen overmaken.

En zo redden we het weer.

Ik vraag niets voor mezelf, en nee daar heb ik echt geen moeite mee, ik kan prima leven in de minimalistische omstandigheden van mijn universum.

Maar wees mild voor me, als ik niet precies reageer zoals het verwacht werd, ik heb het waanzinnig druk, en hoe ik me ook voel, of hoe het ook met me gaat, het werk stopt nooit hier.

Veroordeel me niet en zeur gewoon nog eens extra,  mag ik dat krediet van jullie vragen?

 

De buffer voor noodgevallen gaat snel op, een zieke Lars een zieke Maya, alle opvangpoezen van de mevrouw die moest overlijden, de sterilisaties enz….

 

Ik probeer  op mijn facebook pagina het over de dieren te laten gaan, want het gaat in normasuniversum namelijk over de dieren, over geven.

 

Het geven van een leven is het grootste geschenk, ik heb geen kinderen gebaard ( wel twee schatten van kadodochters waar ik erg trots op ben) ik probeer dat elke dag weer te doen, het geven van een leven aan dieren die mij nodig hebben.

Nu dan de oorlog tegen dieren in roemenie is in volle gang, laten we onze tanden erin zetten, samen, de geweldige groep mensen die demonstreren, en de mensen die dieren ophalen, de mensen die opvangen, en de mensen die hun huis en hart open zetten deze dieren op te vangen en een leven te geven.

 

Ik zal het nooit in iedereen zijn ogen goed doen, hoe ik mijn best ook doe.

Zelfs in mijn eigen ogen doe ik het vaak niet goed genoeg.

Maar als de ogen van mijn universum zich s’avonds sluiten , heb ik het in hun ogen goed genoeg gedaan.

En dat moet dan maar genoeg zijn.

Liefs Norma en de dieren